Schrijvende Rechter wordt niet vrolijk van glibberaal Rob Geus

Rob Geus

De Smaakpolitie

Na enkele jaren tv-pauze keerde Rob Geus januari 2017 weer terug met De Smaakpolitie. Nu al kan worden geconcludeerd dat de kijkcijfers van deze nieuwe reeks van De Smaakpolitie tegenvallend zijn. Zelfs de met veel bombarie aangekondigde aflevering van gisteravond (woensdag 1 februari 2017 / ‘De Smerigste keuken ooit’) leverde niet eens een top25 notering op. Pijnlijk voor Robbie, want een prikkelender titel kan hij nooit meer verzinnen. Dus lijkt de comeback van De Smaakpolitie gedoemd te mislukken. Als Schrijvende Rechter help ik dit scenario graag versnellen. Vanzelfsprekend licht ik graag toe waarom.

Roofdier Rob Geus

Het zal niemand zijn ontgaan: roofdier Rob Geus mijdt de McDonald’s-achtige zaken van deze wereld. Want op een batterij aan juristen tegenover zich zit sluwe Rob niet te wachten. Hij richt zich daarom voornamelijk op kleine eettentjes die al op het punt van omvallen staan. Zodat hij ze het laatste zetje kan geven. Terwijl zijn rechter broekspijp omhoog krult. Vaak zijn deze uitbaters zo overrompeld door de Rob Geus-inval dat ze niet in staat zijn om van zich af te bijten. Robbie richt zich dus op de zwakkeren in de kudde. Wat zo mogelijk nog kwalijker is: Rob Geus is allesbehalve subjectief in zijn smaakoordeel. Zie zijn dubieuze verdienmodel De Keus van Rob Geus. In het kort: zijn certificaten verdien je niet. Die koop je gewoon. Tijd voor mijn uitspraak.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter
Vanzelfsprekend is ook de Schrijvende Rechter niet gediend van smerige keukens. En aangetast voedsel op zijn bord. Veel werk aan de winkel dus voor de inspecteurs van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).  Objectiviteit is dan gewaarborgd.  Verder eis ik dat De Smaakpolitie per direct van de buis verdwijnt.  De uiterst commercieel ingestelde Rob Geus gaat maar lekker buiten het bereik van camera’s lopen flyeren met zijn peperdure certificaten. Op kreten als ‘Hier word ik niet vrolijk van’, ‘Deze koelkast is lang geleden overleden’ en het eeuwige ‘Waar kan ik hier mijn handen wassen?’ zou standaard een taakstraf moeten staan. Dit is mijn uitspraak.  Die ik luid van de daken zal schreeuwen.

 

Geef een reactie