Homohaat moet nu snel snoeihard worden aangepakt

homohaat

Blinde homohaat

Het is inmiddels (en: terecht) groot nieuws: een avondje stappen zaterdagavond in Arnhem kwam het homostel Jasper en Ronnie (dertigers) zaterdagnacht op een afranseling te staan van een groep jeugdige Marokkanen. Met kennelijk een betonschaar op zak. Want daarmee werden vier tanden van een van de slachtoffers naar de eeuwige jachtvelden gestuurd. Op dit moment van schrijven zijn een viertal verdachten aangehouden. Alle vier jonkies: eentje van 14 jaar. En drie van 16 jaar. Prangende vraag die zich meteen aandient: wat ging er in de opvoeding van deze snotneuzen mis? Waar komt die blinde homohaat vandaan? Lees hier het volledige artikel in het AD van vandaag 3 april 2016.

Homomeppers hebben praktisch vrij spel

Als Schrijvende Rechter juich ik de hand-inhandoproep van Barbara Barend toe. Prima ook dat Alexander Pechtold er weer een mediamomentje uit peurt. En wat stoer dat Mark Rutte deze homohaat niet pikt. Want bestrijding van homohaat behoort topprioriteit te zijn. Gebral van een dronken aardbei. Want de laatste jaren is geweld tegen homo’s aan de orde van de dag. En er wordt zo goed als niets tegen ondernomen. In de brandbrief over homohaat die het COC vandaag schreef naar informateur Edith Schippers valt te lezen dat van de 1574 aangiftes van discriminatie en geweld in 2015 er slechts negen (9!) tot veroordelingen hebben geleid.  Taakstrafjes ongetwijfeld. Je kunt in dit verband dus eigenlijk stellen dat je homo’s ongestraft in elkaar kunt slaan. Als er draadjes in je hersenen loszitten.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter
Als jongetjes van deze leeftijd zo vol haat zitten tegen homo’s dan zit er fundamenteel iets fout in de opvoeding. Snoeihard corrigeren is dan de enige optie. Dan maar oog om oog tand om tand. Daartoe moet de pakkans van deze etterbakken sterk worden vergroot.  Wat de straffen betreft, stel ik voor die te vertienvoudigen. En bij recidive? Verhonderdvoudigen! Dat noopt deze groeiende groep ‘andersdenkenden’ na te denken voordat met stenen wordt gegooid naar bijvoorbeeld meisjes met wapperend blond haar en blauwe ogen. Of iemand met een kruisje om zijn of haar nek. Dit is mijn uitspraak. Die maar snel geëffectueerd moet worden.

Recreatiehuisjes in Epe verplicht verhuren? Wethouder ijlt!

Recreatiehuisjes

Recreatiehuisjes

Gisteravond (zaterdag 1 april 2017) meende ik door EenVandaag op een doorzichtige 1 aprilgrap getrakteerd te worden. Gesteld werd dat de Gelderse gemeente Epe eigenaren van een recreatiehuisje op vakantiepark de Vliegden wil verplichten om deze huisjes tweederde (preciezer: 245 dagen) van het jaar te verhuren. De rest (120 dagen) van het jaar mogen ze er zelf verblijven. Ten overvloede werd erbij vermeld dat de eigenaren woedend waren over dit voornemen van de gemeente Epe. Ze hebben het huisje gekocht voor eigen gebruik. En dulden natuurlijk niet dat de gemeente Epe nu gaat bepalen dat ze huurders over de vloer moeten gaan krijgen. Zie hier de reportage van EenVandaag

Wethouder Robert Scholten

Inmiddels is duidelijk dat er geen sprake is van een 1 aprilgrap. Verantwoordelijk wethouder Robert Scholten was zelfs zo ijdel om het standpunt van de gemeente Epe voor een zoemende televisiecamera toe te lichten. Zijn warrige betoog riep alleen nog maar meer vragen op. Het gedachtepatroon van deze wethouder volgend zouden er rare situaties kunnen ontstaan:

  • Je mag maar 120 dagen per jaar gebruikmaken van je auto. De overige 245 dagen moet je je auto verplicht verhuren
  • Je mag maar 120 dagen per jaar getrouwd zijn met je vrouw. De overige 245 dagen moet je je vrouw verplicht op Marktplaats zetten
  • Je mag maar 120 dagen per jaar moeder van je kinderen zijn. De overige 245 dagen moet je je kinderen verplicht verhuren aan kinderloze echtparen

Uitspraak van de Schrijvende Rechter
De Schrijvende Rechter twijfelt oprecht aan de verstandelijke vermogens van wethouder Robert Scholten van Epe. Hij pronkt op onverantwoorde wijze met de veren (lees: huisjes) van anderen. Een dwangbuis voor ‘Malle Robert’ is onvermijdelijk. Dit is mijn uitspraak. Die ik wethouder Robert Scholten zal doen toekomen nog voordat hij met zwaaiende sirenes wordt afgevoerd.

Denk: ongewenste angel in Nederlandse samenleving

DENK

Splijtzwam Denk

De rookwolken van de Tweede Kamerverkiezingen 2017 zijn nog amper opgetrokken. Duidelijk is al dat de VVD opnieuw de macht heeft gegrepen. Mark Rutte kan dus ongestoord doorgaan met lachen. Ook duidelijk is dat dat de coup van PVV mislukt is. Verder zijn er winnaars (met name GroenLinks) en verliezers (met name PvdA). Van de nieuwkomers (Forum van Democratie van Thierry Baudet) en Denk (het door de glibberige Tunahan Kuzu geleide Erdogan-filiaal in Nederland) baart laatstgenoemde partij me grote zorgen. En dat zit hem in zowel leiding als aanhang van deze partij. Om de omvang van dit splijtzwamdrama even te schetsen: in Rotterdam haalde Denk ruim 8 % van de stemmen op. In Den Haag 7 %. Doodenge cijfers.

Trouw aan dictator Erdogan

Kort en bondig: het is wat mij betreft totaal ongewenst én knotsgek dat Turkse Nederlanders die trouw zweren aan dictator Erdogan met drie zetels Denk-zetels vertegenwoordigd zijn in onze Tweede Kamer. Dat leidt automatisch tot mijn volgende uitspraak.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter
Als je zo nodig zwaaiend met Turkse vlaggen je haat tegen Nederland wilt botvieren, dan verkas je maar lekker naar het in jouw ogen paradijs dat Turkije heet. Dan blijf je niet gemakzuchtig hier om te profiteren van alle faciliteiten die dit in de kern prachtige land biedt. Trefwoord: hypocriet. In dit verband: als een Nederlander in Turkije verkeerd knippert met zijn of haar ogen dan zijn de rapen gaar. Dus waarom zouden we in Nederland de (veelal van een dubbel paspoort voorziene) Turkse vijand in vredesnaam een – ondermijnende – stem geven in de Tweede Kamer? Ik kan het niet bedenken! Daarom eis ik dat Denk zijn clubhuis en aanhang verplaatst naar Turkije. Daar voelt Denk zich immers thuis. Win-win: Denk blij, Nederland blij. Dit is mijn uitspraak. Ongelofelijk dat die nodig is.

Overname Generali: financieel nekschot voor ex-quizmaster Willem Bol?

Generali

Slepend conflict Generali versus Willem Bol in vogelvlucht

In eerdere blogs op deze site schreef ik al over de slooppraktijken waarmee verzekeraar Generali Nederland de inmiddels (ook financieel) uitgeputte ex-quizmaster Willem Bol (61) definitief over het randje van de financiële afgrond tracht te duwen. In het kort de situatie: Bol is afgekeurd. Onder meer voor een onbehandelbare hernia. Verzekeraar Generali keerde hiervoor uit via een door Bol daarvoor bij Generali Nederland afgesloten arbeidsongeschiktheidsverzekering. Van 2010 tot en met medio 2013 liepen de uitkeringen gewoon maandelijks door. Medio 2013 na het eerste – en laatste – consult bij de keuringsarts, schakelde Generali een detective in. Deze speurneus constateerde in een supermarkt dat Bol een boodschappentasje van zijn vrouw Simone optilde. In oktober 2013 gaf Generali aan de uitkering aan Bol stop te zetten: in de optiek van Generali was Bol niet ziek. Bol begon een kort geding en won die rechtszaak. In diezelfde rechtszaak (de kalender schrijft: december 2013) verklaarde Generali dat intern de beslissing was genomen om bij Bol geen inkomstentoets te doen. Generali hervatte de betalingen. En vroeg ook allerlei financiële gegevens aan Bol. Die Bol vervolgens braaf verstrekte.

Generali flanst alibi in elkaar

Eenmaal in bezit van alle gevraagde financiële gegevens, gaf Generali november 2014 aan dat Bol die gegevens uit zichzelf had moeten opgeven. Bol wist dat niet. En was hier nooit door Generali op geattendeerd. Maar Generali merkte dit ‘verzuim’ van Bol aan als verzwijging en fraude. Waarmee Generali zichzelf een (vals) alibi verschafte om per direct met de uitkeringen aan Bol te stoppen. Sterker nog: Generali vorderde het aan Bol al uitgekeerde bedrag over de afgelopen vier jaar terug. Inclusief rente en kosten (onder meer medische keuring en het door Generali ingeschakelde detectivebureau) kwam Generali uit op een terug te vorderen bedrag van 400.000 euro. Doordat Generali alle betalingen aan Bol stopte, kwam Bol zonder inkomsten te zitten. Bovendien is hij niet meer verzekerd tegen ziektekosten. December vorig jaar deed Generali Bol uiteindelijk een sigaar-uit-eigen-doosvoorstel. Als Bol zijn verzet zou staken, dan hoefde hij de door Generali geclaimde 400.000 euro niet terug te betalen. Vanzelfsprekend ging Bol niet in op dit dwaze voorstel.

Overname

Tot overmaat van ramp koerst Generali inmiddels aan op een overname door een andere partij (preciezer: de Italiaanse bank Intesa). Vers van de pers: Intesa heeft zich inmiddels teruggetrokken. Andere partijen zijn zich nu aan het oriënteren op een overname van Generali. In het overnamescenario zou Willem Bol wel eens definitief met lege handen kunnen blijven staan. Met alle gevolgen (dakloos, lichamelijk en geestelijk een wrak, geen inkomen) van dien. Reden voor de Schrijvende Rechter om Willem Bol te vragen zijn gedachten over deze op handen zijnde overname onder woorden te brengen. Een monoloog.

Aangifte tegen fraude van Generali

Willem Bol: “Wat ik me vooral afvraag: zou de partij die Generali  wil overnemen, weten hoe Generali haar verzekerde Willem Bol tot – en al bijna over – de rand van de afgrond heeft gedreven? Zou deze aspirant-koper weten dat Generali zelfs fraude niet schuwt om onder haar verplichtingen uit te komen? Fraude waartegen ik inmiddels aangifte heb gedaan. Zou die aspirant-koper weten dat de AFM een onderzoek heeft gestart naar dit dossier? En: zou het bekend zijn dat de door Generali Nederland ingehuurde keuringsarts een frauduleus keuringsrapport over mij heeft opgemaakt? En veroordeeld is door het Medisch Tucht College? Zou dat bekend zijn? Want hoewel Generali wanhopig probeert ‘Het veulen in het paard te houden’, zal de bevalling uiteindelijk toch plaats gaan vinden.”

Tunnelvisie Generali
“Ik heb Generali beschuldigd van fraude. Als Generali zich van geen kwaad bewust is, dan pik je dat toch niet? Dan doe je toch meteen aangifte van smaad of laster bij de politie? Dat heeft Generali echter nooit gedaan. Welnee, Generali blijft ‘gewoon’ volharden in haar tunnelvisie: Bol is schuldig en dat zullen we ten koste van alles bewijzen.  Zelfs met een frauderende keuringsarts uit Dordrecht en een directeur (Jan van Leer) die het vonnis van de Rechtbank Amsterdam onbekommerd en bewust aanpast zodat het ineens wél door de beugel kan. Generali beweert dat Bol heeft gefraudeerd. Fraude is een misdrijf. Maar Generali eist het geld terug en meldt Bol aan bij het Fraude Meldpunt. Dat laatste mag pas als de fraude onomstotelijk vaststaat. En dat is niet het geval. Daarnaast schrijft het Verbond van Verzekeraars – Annette Mosman, CEO van Generali zit in het bestuur – dat je bij fraude ook aangifte moet doen bij de politie en het OM. Dat heeft Generali niet gedaan. Generali weet natuurlijk deksels goed dat de zaken heel anders liggen dan nu wordt voorgesteld in de media en de dossiers.”

Sjoemelende verzekeraars
“Ooit was palingroken een gewaardeerde traditie in Nederland. Zo langzamerhand is deze traditie vervangen door het uitroken van verzekerden. Of het nu gaat om mij of anderen: de kranten staan bol van sjoemelende verzekeraars. Maar ik dwaal af. Het Hof in Arnhem heeft aangegeven dat ‘vanwege werkdruk’ pas in november van dit jaar zicht is op een eerste zitting. Wellicht eerder, maar dat is onzeker.  En daar kan ik niet tegen in beroep gaan. Dat weet Generali ook. Generali kan dus rustig wachten totdat Bol (beter: de nabestaanden van Bol) een verdrietig gesprek met Monuta hebben. Case closed.

‘Persoonlijke aandacht’
“Ik volg de website van de Generali dagelijks. Onder het kopje In de Media, staat een kort interview met Annette  Mosman, CEO Generali Nederland (in november 2016 benoemd tot penningmeester bij NOC*NSF). Het interviewtje begint met dit citaat : ‘Sinds juni 2015 staat Annette als CEO aan het roer van Generali Nederland. “Juist de persoonlijke aandacht voor de mens die ik in mijn professie zo belangrijk vind, is een drijfveer om deze functie te gaan vervullen.” Ja, het staat er echt: de persoonlijke aandacht voor de mens die zij in haar functie zo belangrijk vindt. Zou ik dan echt de uitzondering op die regel zijn?”

Waar blijft de oplossing?
Willem Bol zet aan voor zijn sloffensief: “Wat ik me afvraag: zou mevrouw Annette Mosman van mijn situatie weten? En – als ze het weet, en daar twijfel ik niet aan – is het dan niet schrijnend dat het niet tot een oplossing komt in deze slepende zaak met mij.  Want als je de website van Generali moet geloven, staat de klant centraal. En meer van dat geprevel. De praktijk blijkt echter geheel anders. Jan van Leer, directeur Schade en Inkomen bij Generali Nederland, heeft integriteit beloofd. Daarvoor gelden strenge regel binnen de financiële wereld. Maar dat heeft hem er niet van weerhouden om onbekommerd te knutselen in een door de rechtbank uitgesproken vonnis. Nogmaals: zouden de partijen die interesse hebben in Generali bovenstaande allemaal weten? Bizar in dit verband: mensen die berichten willen plaatsen over mijn zaak op de Facebookpagina worden geblokkeerd onder het mom van spam.”

Naschrift
Dat Willem Bol een eenzame strijd voert, is wel duidelijk. Ook de politiek houdt zich afzijdig. Alle energie wordt kennelijk in de verkiezingsstrijd gestoken die pal voor de deur staat. Om het wegkijken bij het Bol-Generali conflict van de politiek te accentueren: Bol riep op 12 januari 2016 de hulp in van de CDA-kopstukken Sybrand Buma, Pieter Omtzigt, Mona Keijzer en Madeleine van Toorenburg. Letterlijk schreef Bol onder meer: ‘Dit is een zeer belangrijke kwestie,- niet alleen voor mij – maar voor velen die daadwerkelijk worden uitgerookt door verzekeringsmaatschappijen. Om een land door te kunnen geven… moeten er nog mensen wonen die daadwerkelijk iets hebben door te geven…’ Tot op heden reageerde niemand van deze ‘bevlogen’ CDA-pionnen. Ook oproepen aan Henk Krol en Leonie Sazias (50PLUS) leverden niets op. Slechts Michiel van Nispen (SP) reageerde: hij houdt deze zaak in zijn achterhoofd bij eventuele debatten over dit onderwerp. En ja, dat is vrij vaag.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter over reactiemogelijkheid Generali

Vanzelfsprekend heeft Generali recht op een weerwoord. De Generali-reactie op dit blog zal ik onverkort op deze site plaatsen. In een eerdere fase stelde ik Generali een aantal concrete vragen over deze heikele kwestie. Inclusief een dringende oproep om nu eindelijk een constructieve oplossing aan te reiken. Dat leverde me louter dooddoeners op uit het rijke pappen en nathouden-oeuvre: “Vanuit privacy redenen geven we geen commentaar” of  “De zaak ligt nog onder de rechter”. Trefwoord: vertragingstactiek. Vandaar dat ik voor deze volgorde kies. Dit is mijn uitspraak. Zo zal het dus gaan gebeuren!

 

Lodewijk Asscher sponsort peperdure achterstand herkeuringen UWV

UWV

UWV

De grote Japanse filosoof Diederik de Jong zei het ooit treffend: “Niets is makkelijker dan geld van anderen over de balk gooien.’ En zo is het precies. Vraag het de Belastingdienst maar. Of uitkeringsinstantie UWV. Lees verder

Schrijvende Rechter wordt niet vrolijk van glibberaal Rob Geus

Rob Geus

De Smaakpolitie

Na enkele jaren tv-pauze keerde Rob Geus januari 2017 weer terug met De Smaakpolitie. Nu al kan worden geconcludeerd dat de kijkcijfers van deze nieuwe reeks van De Smaakpolitie tegenvallend zijn. Zelfs de met veel bombarie aangekondigde aflevering van gisteravond (woensdag 1 februari 2017 / ‘De Smerigste keuken ooit’) leverde niet eens een top25 notering op. Pijnlijk voor Robbie, want een prikkelender titel kan hij nooit meer verzinnen. Dus lijkt de comeback van De Smaakpolitie gedoemd te mislukken. Als Schrijvende Rechter help ik dit scenario graag versnellen. Vanzelfsprekend licht ik graag toe waarom.

Roofdier Rob Geus

Het zal niemand zijn ontgaan: roofdier Rob Geus mijdt de McDonald’s-achtige zaken van deze wereld. Want op een batterij aan juristen tegenover zich zit sluwe Rob niet te wachten. Hij richt zich daarom voornamelijk op kleine eettentjes die al op het punt van omvallen staan. Zodat hij ze het laatste zetje kan geven. Terwijl zijn rechter broekspijp omhoog krult. Vaak zijn deze uitbaters zo overrompeld door de Rob Geus-inval dat ze niet in staat zijn om van zich af te bijten. Robbie richt zich dus op de zwakkeren in de kudde. Wat zo mogelijk nog kwalijker is: Rob Geus is allesbehalve subjectief in zijn smaakoordeel. Zie zijn dubieuze verdienmodel De Keus van Rob Geus. In het kort: zijn certificaten verdien je niet. Die koop je gewoon. Tijd voor mijn uitspraak.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter
Vanzelfsprekend is ook de Schrijvende Rechter niet gediend van smerige keukens. En aangetast voedsel op zijn bord. Veel werk aan de winkel dus voor de inspecteurs van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).  Objectiviteit is dan gewaarborgd.  Verder eis ik dat De Smaakpolitie per direct van de buis verdwijnt.  De uiterst commercieel ingestelde Rob Geus gaat maar lekker buiten het bereik van camera’s lopen flyeren met zijn peperdure certificaten. Op kreten als ‘Hier word ik niet vrolijk van’, ‘Deze koelkast is lang geleden overleden’ en het eeuwige ‘Waar kan ik hier mijn handen wassen?’ zou standaard een taakstraf moeten staan. Dit is mijn uitspraak.  Die ik luid van de daken zal schreeuwen.

 

Maak knokpartijen hooligans vast onderdeel voorprogramma voetbalwedstrijden

hooligans

Hooligans

Bij Jinek hield klinisch psycholoog Jan Derksen gisteravond (30 januari 2017) een pleidooi voor georganiseerde hooligans knokpartijen. Deze zouden dan moeten plaatsvinden op afgelegen plekken als bossen of weilanden. “Door elkaar af te tuigen, kunnen de hooligans hun woede kwijt”, aldus Derksen.  Deze pratende bijsluiter woont ongetwijfeld in een couveuse. Zodat het windstil is als hij handboeken psychologie doorbladert.

Knokpartijen

Aanleiding vormt de knokpartij afgelopen vrijdag tussen hooligans van AZ en Feyenoord. Er blijken inmiddels al meer van dit soort veldslagen te hebben plaatsgevonden. En er staan ook nog verschillende van deze ontmoetingen op de agenda. Waaronder ook knokpartijen met hooligans van clubs uit het buitenland. De politie heeft al laten weten dat het wachten is op de eerste dode.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter

Als Schrijvende Rechter zoek ik altijd naar win-win situaties. Minder hooligans doordat ze elkaar uitroeien, is me te bloederig. Dus die optie valt af. Vandaar mijn volgende uitspraak. Om te voorkomen dat politie en ambulances zich naar afgelegen plekken moeten spoeden, eis ik dat de knokpartijen ussen hooligans voortaan als vast onderdeel van het voorprogramma bij (om te beginnen) eredivisiewedstrijden worden opgenomen. Niet alleen zijn politie en ambulances dan al aanwezig. Er staat ook al een arbitraal gezelschap klaar. Plus een supportersschare. Zodat de volgende spelregels kunnen worden gehandhaafd. Beide teams bestaan uit maximaal 20 man. Er mag alleen met blote vuisten en voeten worden gevochten. Knietjes zijn toegestaan. Tot een maximum van drie per opponent. Een hooligan kan dus per knokveldslag hoogstens 60 knietjes uitdelen. Het team dat het eerst 10 brancards vol krijgt, heeft gewonnen. Vechttijd: 2 x 10 minuten. Bij een gelijke stand wordt de jacht geopend op de arbiter van dienst. Doodknuffelen mag niet! Dit is mijn uitspraak. Het moet niet gekker worden!

Qbuzz ziet geen heil in buschauffeur die vrouwen de hand niet schudt

Qbuzz

Qbuzz blaast sollicitatiegesprek af

Ook de Schrijvende Rechter gaat wel eens terug in de tijd. In dit specifieke geval naar april 2016. In die maand solliciteerde een islamitische man op de door Qbuzz aangeboden functie van buschauffeur. Een dag voordat het sollicitatiegesprek zou plaatsvinden, liet de sollicitant telefonisch weten dat hij vanwege zijn geloof geen vrouwen de hand kan schudden. (Mannen wél). Reden voor Qbuzz om het op stapel staande sollicitatiegesprek af te blazen. Begrijpelijk wat de Schrijvende Rechter betreft. Een buschauffeur die de in Nederland gebruikelijke omgangsvormen niet respecteert, is immers niet wat Qbuzz voor deze functie in gedachten heeft.

Loksollicitant?

Of de man een loksollicitant is (gedachtegoed DENK: bruggenbouwers van origine #ahum) valt moeilijk te bepalen. Feit is wel dat deze sollicitant de telefoongesprekken heeft opgenomen. En er  mee naar het College voor de Rechten van de Mens is gestapt. Met succes. Het College stelt de man in het gelijk. Motivatie voor die uitspraak: discrimineren van vrouwen is van ondergeschikt belang aan het discrimineren op basis van geloof. Gezwets van een grieperige framboos natuurlijk. Qbuzz nodigde de man uit voor een sollicitatiegesprek. Dus de intentie was goed! De basishouding van deze man naar vrouwen blijkt echter verkeerd. Als ‘rijdend gastheer’ leidt dat geheid tot problemen. Was de inschatting van Qbuzz . Los hiervan: we moeten  niet naar een situatie waarin ons land zich aan moet gaan passen aan vrouwonvriendelijke spelregels die in landen elders als norm gelden.  Lees hier het volledige artikel in De Telegraaf.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter
Discrimineren mag gelukkig niet in ons land. En als je mannen wél de hand schudt, en vrouwen niet, dan discrimineer je! Als je religie je deze handelswijze voorschrijft, dan leidt dat in dit land automatisch tot beperkingen. Wil je dat niet, dan dien je een beroep te kiezen waar sociale contacten geen rol spelen. En als dat niet lukt, piep dan niet over de consequenties! In Nederland zijn vrouwen gelijkwaardig aan mannen. En dat gaan we natuurlijk ook zo houden. Dit is mijn uitspraak. Zoals altijd: uit de grond van mijn hart.

Online bestellen? Knuffel de buren!

online bestellen

Bezorger wil pakketjes snel kwijt

We bestellen steeds meer online. En al die aankopen moeten thuis worden bezorgd. Dat blijkt lastig, want er moet zo links en rechts ook nog buitenshuis gewerkt worden om de aankopen te kunnen betalen. Uit eigen ervaring: je moet er echt behoorlijk goed uitzien om thuis achter de webcam een leuke boterham te kunnen verdienen. Ik draaide jaren nul euro omzet. Maar nu dwaal ik af.

Burenruzie

Waar het wél om gaat: je moet dus thuis zijn om het bestelde pakketje in ontvangst te kunnen nemen. Anders is de bezorger gedoemd de buren dwingend te vragen jouw pakket in ontvangst te nemen. Dwingend, want de bezorger heeft maar één doel: alle pakketjes zo snel mogelijk kwijt raken. Maar buren zijn daar lang niet altijd automatisch toe bereid. Het aantal burenruzies zit al jaren flink in de lift. Anders dan tv-hit De Rijdende Rechter doet vermoeden, gaan burenruzies niet alleen over heggen, schuttingen en schuurtjes die soms wel anderhalve centimeter te hoog of laag zijn. Met name in de dichtbevolkte Randstad maken buren elkaar het leven zuur. Simpelweg omdat ze elkaar niet mogen.

Dinsdag: pakjesdag

Omdat er in het weekend veel online wordt besteld, is dinsdag inmiddels uitgegroeid tot pakjesdag. Maar ook op andere dagen kan er regelmatig aan de voordeur worden gebeld om te vragen of je bereid bent een pakketje van de buren aan te nemen. Zonder er meteen een aansteker onder te houden. Want laten we eerlijk zijn: met de buurman links ga je graag wekelijks zwemmen. Met de buurvrouw rechts zou je dat alleen doen in een krokodillenvijver. En ja, zij eerst! Omdat dit pakketjesprobleem in de toekomst alleen nog maar groter zal worden, heeft de Schrijvende Rechter  spelregels opgesteld. Lees en huiver.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter
De Schrijvende Rechter schept graag duisternis in ook deze chaos. Daartoe gelden de volgende drie spelregels.

1
Als je buurman/vrouw online een bestelling doet, is het zijn/haar probleem om de bestelling in huis te krijgen. Als een buur dat pakketje in ontvangst wil nemen, is dat een burendienst. Die we in deze setting ‘gunst’ noemen. Bij de online bestelling dien je maximaal drie huisnummers (binnen een straal van 50 meter) te vermelden waar de pakketjes kunnen worden afgegeven als je zelf niet thuis bent. Wil je dat niet, dan zorg je voor een slimme brievenbus in je tuin of bij je voordeur.

2
Er moet een wisselwerking zijn: jij neemt pakketjes aan van de buren. En die buren doen dat voor jou. Je gaat toch ook geen orgaan van een ander accepteren, terwijl je zelf geen orgaan af wilt staan. Toch?

3
Het in ontvangst nemen van pakketjes voor de buren hoef je hoogstens één keer per week te doen. Dat spreek je ook zo met je favoriete buren af.

In de kern komt het er dus op neer dat je jouw probleem niet klakkeloos door kan geven aan een ander. Regel het in. Verzuim je dat, dan kun je alleen naar jezelf wijzen. Dit is mijn uitspraak. Vertel het door aan de buren.

Daklozen verdienen eveneens een dak boven het hoofd

daklozen

Daklozen krijgen jassen

Vandaag viel het oog (is maar een uitdrukking hoor) van de Schrijvende Rechter op dit bericht in De Telegraaf Kort en bondig: er werden in Rotterdam tientallen jassen voor daklozen verzameld. Een actie die niet uit de lucht kwam vallen. Afgelopen week had een politieagent  in Rotterdam een jas van een dakloze afgepakt vanwege een V-logo van beveiligers op die jas.

Particuliere initiatieven

Nederland toont zich een gastvrij land voor vluchtelingen. Als je ook maar enigszins aan kunt tonen dat je vlucht voor geweld wacht hier een dak boven je hoofd. Hoe is het dan in vredesnaam mogelijk dat dit gulle land naar schatting ruim 60.000 dak- en thuislozen telt? Een aantal dat explosief toeneemt. Dak- en thuislozen zijn aangewezen op particuliere initiatieven als hierboven genoemd. Ook het goede werk van Sheltersuit verdient zeker vermelding. Helaas vormt dit soort particuliere initiatieven maar druppels op een gloeiende plaat. Lapwerk. Reden voor de Schrijvende Rechter om zich hard te gaan maken voor een structurele oplossing.

Uitspraak van de Schrijvende Rechter
Mooi natuurlijk dat er af en toe warme soep, kleding en nachtopvang is voor dak- en thuislozen. Maar te gek voor woorden dat dit incidenteel gebeurt. Meestal zodra pinguïns en ijsberen het straatbeeld bepalen. Er staan in Nederland talloze bedrijfsgebouwen en kantoorpanden leeg. Omdat bedrijven omvallen. Of uitgekeken zijn op de kleur van de kozijnen. En omdat projectontwikkelaars oeverloos door blijven bouwen. Als Schrijvende Rechter eis ik dat deze lege gebouwen woonrijp worden gemaakt voor onze daklozen. Luxe is niet nodig. Een warm- en vochtbestendige ‘schuilhut’ is al een mooi begin. In november en december 2016 zijn er ruim 9.000 asielzoekers met een asielvergunning (vergunninghouders) aan een woning geholpen. De taakstelling voor de tweede helft van 2016 was om 23.000 vergunninghouders een eigen dak boven het hoofd te geven.  Dat is aardig gelukt. In de eerste helft van 2017 zijn dat er ‘maar’ 13.000. Dus waarom zou het niet lukken om maandelijks 4.000 daklozen een dak boven het hoofd te gunnen? Dan is het dak- en thuislozenprobleem in een paar jaar opgelost. Dit is mijn uitspraak. Die ik zal delen met betreffende staatssecretaris van Veiligheid en Justitie: Klaas Dijkhoff.